«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ] (ص نسبی) مرکب از عدد چهار و یاء نسبت. منسوب به عدد چهار. - ده چهاری، نسبت به چهارده؛ چهاردهی : من کیستم که بر من نتوان دروغ بستن نه قرص آفتابم نه ماه ده چهاری.منوچهری.