«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ نِ] (نف مرکب)آنکه چهره های نوکران را نوشته سررشتهء آن در دفتر نگاهدارد. (آنندراج) (بهارعجم). قیافه نویس. (ناظم الاطباء). آیا کسی بوده است که شمائل و ملامح هر فرد لشکری را می نوشته؟ (یادداشت مؤلف)(1) : داری پی شان ز طالع مهر صد چهره نویس چون منوچهر. محسن تأثیر (از بهار عجم). صورت نویس. صورت بردار. آنکه سیاههء نام لشکر تهیه کند. که صورت سپاهیان بردارد. رجوع به چهره نویسی شود. (1) - با توجه به چهره در معنی غلام و ملازم. چهره نویس را تهیه کنندهء فهرست غلامان و ثبت کننده در دفاتر باید معنی کرد.