«لغت نامه دهخدا»
[چی چَ لَ / لِ] (اِ) پشتهء نرمی که بچه ها بر آن سرخورند. سرسره. زُحلوفَه : خارج، برون. جَمد، یخ و زحلوفه، چیچله داخل، درون طبق ته وضوضاست مشغله. (نصاب الصبیان).