چیچله

«لغت نامه دهخدا»

[چی چَ لَ / لِ] (اِ) پشتهء نرمی که بچه ها بر آن سرخورند. سرسره. زُحلوفَه :
خارج، برون. جَمد، یخ و زحلوفه، چیچله
داخل، درون طبق ته وضوضاست مشغله.
(نصاب الصبیان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر