«لغت نامه دهخدا»
(ص) چنخ. (سروری). آنکه از چشمهای او پیوسته آب و چرک آید و بدین سبب مژگانش ریخته باشد. (از آنندراج) (از ناظم الاطباء). آنکه آب از چشمش همیشه رود و مژگانش ریخته باشد. (سروری) : چیخ که شد غمزه زنی ساز او کور بود هر که کشد ناز او.امیرخسرو.