«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب، از اتباع) از اتباع است و معنی آن کالای کم و اندک بود. (جهانگیری). چیز کم و اندک که به عربی بضاعت مزجات خوانند. (برهان) (غیاث اللغات) : چون بِهْ از جان نیست جان باشد عزیز چون بِهْ آمد نام جان شد چیزلیز.مولوی.