«لغت نامه دهخدا»
(اِ) عناب را گویند. (جهانگیری) (برهان) (انجمن آرا). عناب بود. (اوبهی). سنجد گرگانی بود. (صحاح الفرس). سنجد جیلان. در ترکستان چین نوعی عناب است ریزتر از عناب ایران : سنجد چیلان به دو نیمه شده نقطهء به سرمه به یک یک زده(1).رودکی. مانند یکی درخت چیلان سرکنده و برگ و بر ندارد. ؟ (از فرهنگ جهانگیری). || چوب سفتی است از درخت عناب و نسبت بدان و مشتغل به پیشهء مربوط به آن چیلانی است. (الانساب سمعانی). (1) - ظاهراً در صفت دهان و خط معشوقه است.