چین چین

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) شکن شکن. با چین های بسیار. صاحب چین های بسیار. پرشکن :
ای زلف سرکشت همه چین چین شکن شکن
مویت برای بردن دلها رسن رسن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر