چیننده

«لغت نامه دهخدا»

[نَنْ دَ / دِ] (نف) آنکه چیند. که چیدن کار دارد. رجوع به چیدن در همهء معانی شود: جان، جانی؛ چنندهء میوه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر