«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ] (نف مرکب) دانه چین. که دانه از زمین برگیرد. دان جمع کن : زاغ سیه روی بود چینه چین چرغ سیه چشم بود دوربین.امیرخسرو.