«لغت نامه دهخدا»
[ءِ رِ مَ هَ] (اِخ) در یمامه است، اعشی گوید: فرکن مهراس الی مارد فقاع منفوحه فالحائر. داودبن متمم بن نویره دربارهء یوم ملهم گوید: و یوم ابی جزء بملهم لم یکن لیقطع حتی یذهب الذحل نائره لدی جدول البئرین حتی تفجرت علیه نحور القوم و احمرّ حائره. ابواحمد عسکری گوید: یوم حائر؛ روزی است که اشیم بن مأوی الصعالیک از بزرگان بکربن وائل و پهلوانان ایشان بدست حاجب بن زراره کشته شد. و دربارهء آن گفته شده است: فان تقتلوا منا کریماً فاننا قتلنا به مأوی الصعالیک أشیما. و نیز یوم حائر ملهم جنگی است حنیفه و یشکر را. (معجم البلدان ج 3 ص 203).