حائف

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع ص) ستمگر. جائر. || مائل از راستی. ج، حافه، حُیّف. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر