«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (ع ص) نعت فاعلی از حبس. بازدارنده. حبس کننده. || محبوس. و بدین معنی در شعر حصین بن همام آمده است : موالیکم مولی الولاده منهم و مولی الیمین حابس قد تقسما. -حابس العرق؛ دارو که خوی بازدارد. -حابس دم(1)؛ دارو که خون از جستن و دویدن بازدارد. دوا که خون ببندد. که خون را بند آرد. خون بُر. (1) - Hemostatique.