حاجب

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (اِخ) چابک. یکی از غلامان سرای سلطان محمود بود و پس از آن حاجب سلطان مسعود گردید. بیهقی گوید: «چندتن از غلامان سرای امیر محمود چون قای اغلن و ارسلان و حاجب چابک که پس از آن از امیر مسعود رضی الله عنه حاجبی یافتند...» رجوع شود به تاریخ بیهقی چ فیاض ص 133.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر