حاجر

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (اِخ) منزلی است حاجیان را ببادیه براه مکه :
از دم پاکان که بنشاندی چراغ آسمان
ناف باحورا بحاجر ماه آبان دیده اند.خاقانی.
و ظاهراً همان موضعی است که یاقوت، در معجم البلدان دربارهء آن گوید: و هو [ ای الحاجر ] موضع قبل معدن النقره و قال دون فید حاجر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر