«لغت نامه دهخدا»
[حادْ دَ] (ع ص) تأنیث حاد. تند. تیز. || رائحهء حادّه، ای ذکیه؛ بوئی تند. بوئی تیز. || سواره. (طبّ). || مقابل مزمنه. (در بیماری)(1). - زاویهء حادّه؛ زاویهء تنگ تر از قائمه و منفرجه (هندسه). رجوع به حادّ و زاویه شود(2). (1) - Aigu. (2) - Angle aigu.