حاده

«لغت نامه دهخدا»

[حادْ دَ] (ع ص) تأنیث حاد. تند. تیز. || رائحهء حادّه، ای ذکیه؛ بوئی تند. بوئی تیز. || سواره. (طبّ). || مقابل مزمنه. (در بیماری)(1).
- زاویهء حادّه؛ زاویهء تنگ تر از قائمه و منفرجه (هندسه). رجوع به حادّ و زاویه شود(2).
(1) - Aigu.
(2) - Angle aigu.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر