«لغت نامه دهخدا»
[عَ شَ] (ع عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب) یازدهم. و در مؤنث، احدی عشر. - عقل حادی عشر؛ لقبی است که حکما بخواجه نصیرالدین طوسی دهند.