حارات

«لغت نامه دهخدا»

(ع اِ) جِ حاره. کلاته ها و ده های خرد که خانه های آنها یکجا باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر