حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن ربیعه بن زیدبن عوف بن عامربن ذهل بن ثعلبه الذهلی. او زمان پیغمبر (ص) را درک کرده و بواسطهء بیتی که گفته است او را بلقب کلح میخواندند. مرزبانی، در معجم الشعرا، ذکر او آورده و گوید حارث مخضرم است و در فتحها شرکت داشته است. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 2 ص 53 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر