«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن زیاد انصاری ساعدی. صحابی است و درک غزوهء بدر کرده است. احمد و ابوداود در فضائل انصار و ابن ابی خیثمه و بخاری در تاریخ و بغوی و بعض دیگر از طریق عبدالرحمن بن غسیل از جمره بن ابی اسید، از او روایت کنند که گفت: بروز خندق پیغمبر را دیدم آنگاه که با مردم بر هجرت بیعت میکرد. گفتم: یا رسول الله با این مرد بر هجرت بیعت کن. حضرت فرمود او کیست؟ گفتم حوط بن یزید پسرعم من. حضرت فرمود:«انکم معاشر الانصار لاتهاجرون الی احد و لکن الناس یهاجرون الیکم» ابن قانع، این حارث را با حارث بن عمرو اشتباه کرده و او را خال براءبن عازب گفته است. رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 292 شود.