حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن سوید التمیمی الکوفی. مکنی به ابو عائشه. ابن منده او را صحابی میشمارد و از طریق حمید اعرج از مجاهد در باب حارث بن سوید آرد که در عهد رسول اسلام آورد و پس از آن مرتد شد و سپس با سلام باز گشت. ابن حجر گوید این قصه مربوط بحارث بن سوید انصاری سابق الذکر است. پس باید گفت که وی همان حارث بن سوید انصاری است و اگر کس دیگری باشد از زندگانی او اطلاعی در دست نیست. رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 2 ص 71 و رجوع بحارث بن سویدبن صامت انصاری شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر