«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن عباس بن عبدالمطلب الهاشمی پسر عم رسول (ص). وی شرف صحبت نیافته است. ابوعمر گوید همهء فرزندان عباس را رؤیت باشد اما افتخار صحبت مخصوص فضل و عبدالله است. مادر حارث، و بقولی امّ ولد او، حجیله دختر جندب بن الربیع است. گویند پدر حارث او را طرد کرد و او بشام شد و از آن جا بمکه پیش زبیر، خواهر زادهء عباس، پدر خود رفت و زبیر او را نزد خال خویش شفاعت کرد. هشام بن الکلبی و هیثم بن عدی گویند چون زبیر بشفاعت نزد خال شد و حارث را با خود ببرد، عباس او را گفت، جئتنی بابی عضل لا وصلتک رحم. گویند حارث پس از مرگ پدر نابینا شد. صاحب قاموس الاعلام او را صحابی داند. رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 2 ص 51 و 52 و رجوع بقاموس الاعلام شود.