حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن عمرو طائی. ابن حبان او را در زمرهء صحابه از مردم شام آرد و گوید در غزاء ارمینیه سردار لشکر بود و در جنگ مزبور کشته شد. ابن عساکر هم از شخصی بنام حارث بن عمرو طائی نام برد و گوید که حارث از دست عمر بن عبدالعزیز امارت بلقاء یافت و در سنهء 107 ه . ق. والی ارمینیه شد و سلیمان بن عبدالملک او را بمدینه فرستاد و در سنهء 108 والی آذربایجان بود و ابن خلیفه گوید که حارث تا سنهء 112 در قید حیات بود. شاید بتوان گفت که این حارث طائی با حارث طائی مذکور که منظور ابن حبان است یکی باشند. رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنه 1323 ج 1 ص 298 و تهذیب تاریخ کبیر ابن عساکر چ شام ج 3 ص 453 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر