حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن عوف بن اسدبن حارثه بن عبدمناف لیثی. مکنی به ابی واقد صحابی و از بنی لیث بن بکربن عبدمناه بن علی بن کنانه بن حزیمه بن مدرکه بن الیاس بن مضر است. در نام وی و نام پدر او اختلاف است. برخی او را حارث بن عوف و بعضی عوف بن حارث و گروهی حارث بن مالک بن اسیدبن جابربن عوثربن عبد مناه بن اشجع بن عامربن لیث خوانده اند. گویندمردی قدیم الاسلام و از کسانی است که وقعهء بدر را دریافته و در روز فتح مکه لواء بنی لیث و ضمره و سعدبن بکر با او بوده. و بعضی گویند وی از کسانی است که در روز فتح مکه اسلام آوردند اما قول قدیم الاسلام بودن وی اصح مینماید. حارث را در زمرهء کسانی که وقعهء حدیبیه را دریافته اند نیز آرند. او یک سال در مکه مجاور گردید و در همان جا بسال 68 ه . ق. در 75 سالگی و بقولی 85 سالگی وفات کرد و در مقبرهء مهاجرین مدفون گردید. رجوع به استیعاب چ حیدرآباد ج 1 ص 113 و ج 2 ص 699 و کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 300 و ج 7 ص 212 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر