حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن غُطَیف کندی سکونی شامی. بعضی او را غطیف، و یا عضیف،بن حارث گفته اند. کنیت او ابوغطیف است. ابن صالح و ابن سکن گویند. «حارث بن غطیف» صحیح است چه «غطیف بن حارث» کس دیگر باشد و کنیت او ابواسماء است. ابن منده نیز «حارث بن غطیف» را از «غضیف بن حارث» اصح میداند. حارث از صحابه و محدث است. وی ساکن حمص بود و حدیث او را شامیان روایت کنند. معاویه بن صالح از او روایت دارد و یکی از روایات او از حارث این است: «رایت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم واضعا یده الیمنی علی الیسری فی الصلاه». رجوع به کتاب الاستیعاب چ حیدرآباد، ص 114 و کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 300 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر