حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن قراد. یکی از بزرگان عرب جاهلیت. در یوم زَرود که خزیمه بن طارق اسیر گردید و برسر اسارت او میان انیف بن جبله الضبی و اسیدبن جبله السلیطی نزاع در گرفت حکمیت بحارث دادند و چون مادر حارث از بنی سعدبن ضبه بود جنان حکم کرد که ناصیهء خزیمه از آن انیف باشد و انیف صد اشتر به اسید دهد. رجوع به عقد الفرید چ محمد سعیدالعریان ج6 ص49 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر