«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن مینا. محدث و از بزرگان عرب صدر اسلام. وی زمان پیغمبر(ص) را درک کرده. حارث از عمر روایت دارد. بخاری در تاریخ خود از او نام برد و ابن حبان او را از ثقات تابعین یاد کند. عسقلانی گوید:«و فیه جهاله» و ابن معین گوید:«لیس حدیثه بشی ء». رجوع بکتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 2 ص 55 و لسان المیزان چ حیدرآباد ج 2 ص 160 شود.