حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) سمرقندی. از امنای مأمون بود و سپس در زمرهء سرهنگان سپاه معتصم درآمد و چون معتصم پس از فتح عموریه عزیمت استنبول کرد، شنید که حارث با سرهنگان دیگری، چون عبودبن عتبه و عمر فرغانه ای و احمدبن خلیل، که از افشین و اسباش رنجیده خاطر شده بودند دل بر خلافت عباس بن مأمون نهاده اند. ناچار عنان عزیمت منعطف گردانید و جماعت مذکور را مؤاخذ و مقید ساخته پس از ثبوت گناه تمامی ایشان را بقتل رسانید. رجوع بحبیب السیر جزو 3 از ج 2 ص 69 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر