«لغت نامه دهخدا»
[رِ ثَ] (اِخ) ابن حمیر (خارجه بن حثیل و خارجه بن الحمیر) اشجعی حلیف بنی سلمه. صحابی است و موسی بن عقبه و ابوالاسود از عروه، و یونس بن بکیر، از ابن سحق، او را در زمرهء کسانی که وقعهء بدر را شاهد بودند آرند. ابراهیم بن سعد نام او را خارجه ضبط کرده است و در ضبط نام پدر وی نیز اختلاف است. گروهی او را جمیره نوشته اند و طبری حمیره گفته است و ابوموسی، بنقل از ابی حاتم، جمیزه آورده است. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 310 و 311 و امتاع الاسماع ص 271 شود.