حارثه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ ثَ] (اِخ) ابن النمر. مکنی به ابی اثال. از کسانی است که زمان پیغمبر(ص) را دریافت ولی بشرف صحبت نائل نیامد در عهد ابوبکر وقعهء یرموک را درک کرد. ابومخنف از مالک بن قسامه آرد که شاعر مسلمانان در وقعهء یرموک گفت:
یحیی جذاما و لخما کل سلهبه
واستکحم القتل اصحاب البراذین.
و نیز مالک بن قسامه گوید سپس ابواثال حارثه بن النمر چنین انشاد کرد:
للّه بالیرموک قوم طحطحوا
احساب عانی الروم بالاقدام
فتعطلت منهم کنائس زخرفت
بالشام ذات قساقس و رخام.
رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 2 ص 56 و 57 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر