حارق

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (ع ص) نعت فاعلی از حرق، سوزان. || دندان دَدَه. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر