حازر

«لغت نامه دهخدا»

[زِ] (ع ص) نعت فاعلی از حَزر و مَحزَره. اندازه کننده. دیدزن. خراص. || شیر ترش. (مهذب الاسماء). شیر ترش و زبانگز. || ترش، از شیر و نبیذ. || آرد جو که بوی آن خوش نباشد. || روی ترش و عبوس. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر