حاشا و کلا

«لغت نامه دهخدا»

[وَ کَلْ لا] (ع صوت مرکب)ابداً. بهیچوجه :
کلاه رفعت و تاج سلیمان
بهر کل کی رسد حاشا و کلا.مولوی.
|| منزهم از این کار یا فکر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر