حاشد

«لغت نامه دهخدا»

[شِ] (ع ص) نعت فاعلی از حشد. آنکه بچالاکی ناقه را دوشد. || (ص) خوشهء بسیاربار خرما. ج، حاشدون. حاشدین. حُشّد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر