«لغت نامه دهخدا»
[صَ صَ / صِ صِ] (ع اِ مرکب، از اتباع) لغتی است در حیص و بیص. || وقع فی حیص و بیص... و حاصِ باص؛ ای فی اختلاط لا محیص عنه. (منتهی الارب).