«لغت نامه دهخدا»
[ضِ رِ قَنْ نِ] (اِخ) دهی است به قنسرین، و آنرا قبیلهء تنوخ، پس از رفتن بسرزمین شام و مدتی چادرنشینی بساختند و این حاضر را تشکیل دادند. و چون ابوعبیده قنسرین را فتح کرد مردم حاضر را به اسلام بخواند، گروهی اسلام آوردند و گروهی بدین عیسی باقی ماندند، ابوعبیده بشرط پرداخت جزیه با آنان صلح کرد و بیشتر کسانی که بدین عیسی ثبات ورزیدند بنی سلیح بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعه بودند و گروهی از مردم حاضر قنسرین بعهد مهدی عباسی اسلام آوردند. عکرشه العبسی در رثاء فرزندان خود گوید : سقی الله اجداثاً ورائی ترکتها بحاضر قنّسرین من سَبَل القطر. رجوع به معجم البلدان (کلمهء حاضر طیی ء) شود.