حاضره

«لغت نامه دهخدا»

[ضِ رَ] (ع ص، اِ) تأنیث حاضر. || شهر. خلاف بادیه. (منتهی الارب). ده. روستا. || گوش فیل. (منتهی الارب). || (اصطلاح فقه) صلوه حاضره؛ نماز شخص غیرمسافر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر