«لغت نامه دهخدا»
[فِ ظُدْ دی] (اِخ) (تلّ...) موضعی است در بخارا که قدیم تلّ میانه و پس از آن تل بغرابیک و در این زمان تل خواجه طرخان و تل مولانا حافظ الدین معروفست. از بقاع بخارا و زیارتگاه است. محمد بن علی بن طرخان یکی از ائمهء بخارا از آنجاست. (احوال و اشعار رودکی ص 447).