«لغت نامه دهخدا»
[فِ] (اِخ) شاعر و فقیه عهد شاه طهماسب. او راست منظومه ای فارسی در طهارت و نماز در حدود دویست بیت، و آنرا به دستور شاه طهماسب برای آسانی حفظ به نظم آورده. آغاز آن چنین است: ابتدأنا باسمه الاعظم و هو الله صانع العالم. و در اواخر آن گوید: حافظی این رساله مختصریست ازبرای عرابی و حضریست. و نسخهء آن نزد سید صدر در کاظمین هست. (الذریعه ج3 ص450).