حافظی

«لغت نامه دهخدا»

[فِ] (اِخ) شاعر و فقیه عهد شاه طهماسب. او راست منظومه ای فارسی در طهارت و نماز در حدود دویست بیت، و آنرا به دستور شاه طهماسب برای آسانی حفظ به نظم آورده. آغاز آن چنین است:
ابتدأنا باسمه الاعظم
و هو الله صانع العالم.
و در اواخر آن گوید:
حافظی این رساله مختصریست
ازبرای عرابی و حضریست.
و نسخهء آن نزد سید صدر در کاظمین هست. (الذریعه ج3 ص450).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر