حافین

«لغت نامه دهخدا»

[حافْ فی] (ع ص، اِ) جِ حافّ، بمعنی گرداگردآینده چیزی را : و تری الملئکه حافین من حول العرش. (قرآن 39/75).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر