«لغت نامه دهخدا»
[لِ] (ع اِ) اطراطیقوس(1). (ضریر انطاکی ج1 ص116). بوبونیون. بیوسون (مصحف بوبونیون). (ابن بیطار، متن عربی ص26). ثونیون (مصحف بوبونیون). (ابن بیطار، متن عربی ص26). این دوا بدین نام نامیده شده زیرا ورم حالب را ضماداً و تعلیقاً درمان کند و آن به یونانی اسطراطیقوس است و در حرف الف مذکور افتاد. (ابن البیطار در مادهء حالبی). و رجوع به اسطیراطیقوس شود. (1) - مصحف اسطراطیقوس (فرانسوی: Asterattique).