«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) حال گه. میدانی را گویند که در آن چوگان بازی کنند، و شاید که از تغییر لهجهء قومی است، در اصل هالگه به های هوز، چه هال در فارسی بمعنی گوی است. (غیاث اللغات).