«لغت نامه دهخدا»
[مِ بَ طَ] (اِخ) یکی از متأخرین شعرای عثمانی. پسر نوح بک همشیره زادهء صدراعظم حکیم اوغلی علی پاشا. او در سال 1194 ه . ق. به سمت رئیس الکُتّابی بخزانهء همایون داخل شد، بعداً طریق تدریس برگزید، و در تاریخ 1230 قاضی حلب شد، بعداً به استانبول بازگشت و در سنهء 1232 درگذشت. (قاموس الاعلام ترکی).