«لغت نامه دهخدا»
[مِ عِ] (اِخ) حامدبن علی بن ابراهیم عمادی دمشقی. وی مفتی و پسر مفتی دمشق بود. مولد بسال 1103 ه . ق. در دمشق. وی در فقه و ادب و فرائض زبردست و سی وچهار سال با وقار و هیبت مفتی بود. مؤلفات بسیار دارد، از آن جمله است: «الفتاوی» در دو مجلد بزرگ و «التفصیل بین التفسیر و التأویل» و «ضوءالصباح فی ترجمه ابی عبیده الجراح» و «ترجمه الشیخ الاکبر» و «شرح خطبه الکشاف» و «رساله ای در افیون» و «مجموعهء رسائل» و «دیوان» و «شرح بیتی الرقمتین». وی بیشتر درسهای خود را با خطبه ای از انشاء خویش افتتاح میکرد و این خطبه ها را در مجموعه ای گرد کرده اند. بسال 1171ه . ق./1758 م. در دمشق وفات یافت. (الاعلام زرکلی ج1 ص208).