«لغت نامه دهخدا»
[مِ یِ قُ] (اِخ) از ناظمان زمان شاه طهماسب ماضی است و بجواهر مضامین شریفه و لاَلی کلمات لطیفه طبعش در فیاضی: بقتل داد مرا وعده یار و من مُرْدَم ز بیم آنکه مبادا شود فراموشش. ز دل رشک آیدم گر بگذرد در دل خیال تو چسان بینم که افتد چشم غیری بر جمال تو؟ (صبح گلشن ص118).