«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (اِخ) ابوالقاسم عبدالله بن محمد بن اسحاق بن یزیدبن نصربن مهران مروزی حامضی، معروف به حامض. وی مروزی الاصل بود و به بغداد سکنی گزید و از حسن بن ابی الربیع جرجانی و ابویحیی محمد بن سعید عطار و سعدان بن نصر، و یوسف بن محمد بن صاعد و حلق (؟)بن محمد واسطی کردوس، و ابوامیه محمد بن ابراهیم طرطوسی، و ابوعرف مروزی روایت شنید و از جحدربن حرب فقط یک حدیث روایت دارد. و علی بن عبدالعزیزبن مردک، و ابوعمربن حیویه الخزاز، و ابوبکر ابهری فقیه، و ابوالحسن دارقطنی، و معافا ابن زکریا جریری و احمدبن فرج بن حجاج از وی روایت کنند. او به رمضان سال 329 ه . ق. درگذشت. (سمعانی ورق152الف).