«لغت نامه دهخدا»
[مِ لِ صَ / صُو] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) آلتی به شکل شیپور که برای انتقال صوت به مسافت دور بکار میرود. بلندگو. . (فرانسوی) (1) - Porte-voix