حامل صوت

«لغت نامه دهخدا»

[مِ لِ صَ / صُو] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) آلتی به شکل شیپور که برای انتقال صوت به مسافت دور بکار میرود. بلندگو.
.
(فرانسوی)
(1) - Porte-voix
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر