ابوسهل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَ] (اِخ) عُمَر. ممدوح فرخی. او یکی از رجال دربار محمودبن سبکتکین است:
کدخدای ملک هفت اقلیم
خواجهء سید ابوسهل عمر.
و شاید قصیدهء ذیل نیز در مدح همین ابوسهل عمر باشد:
خواجهء سید وکیل سلطان بوسهل
آنکه بدو سهل گشت کار بر احرار
بارخدای بزرگوار که او بود
فضل ادب را به طوع و طبع خریدار.فرخی.