«لغت نامه دهخدا»
[نِ] (ع ص) نعت فاعلی از حنث. شکنندهء قسم. خلاف کنندهء قسم. شکنندهء سوگند. سوگندشکننده. سوگندشکن. || زنهارخوار. || خلف وعده کننده. خلف عهد کننده. || مائل شده از حق به باطل. || مائل شده از باطل به حق. - حانث گردانیدن کسی را؛ مائل گردانیدن از باطل به سوی حق یا از حق به باطل. (منتهی الارب).