حانه

«لغت نامه دهخدا»

[حانْ نَ] (ع ص) نعت فاعلی مؤنث از حنین. || ناقه که از جدایی بچهء خود بنالد. || ناقه: ما له حانه و لا آنه؛ او را نه ناقه و نه گوسفند است؛ ای لا ناقه و لا شاه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر