حایط

«لغت نامه دهخدا»

[یِ] (ع اِ) مراد زمینی است در داخل شهر که اطراف آن دیوار کشیده باشند و در آن زراعت کنند. این گونه زمینها را امروز در سبزوار حَیَط بر وزن نمط و در مشهد حَیطه بر وزن بیضه گویند. (حواشی تاریخ بیهق از بهمنیار ص332).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر